Op bezoek bij de beroemdste plek van Pijlsweerd

Over Springplank gesproken. Talloze artiesten die later doorbraken, stonden hier voor het eerst op een Utrechts podium. Ik heb het over EKKO, nu 40 jaar jong en nog steeds een prominente culturele motor van Utrecht. In dit jubileumjaar ga ik op de thee bij Marlies Timmermans (Algemeen Directeur) en Dirk Baart (Programmeur). En vraag ze naar dat Springplank-karakter.

Daar is de Weerdsluis en daar is de loopbrug over de sluisdeuren. Met aan de overkant de vertrouwde zware groene deur van EKKO. Het is alsof ik een tweede huiskamer instap. Al 40 jaar kom ik hier, net zo lang als EKKO bestaat. Ik heb er geweldige en mindere bands gezien, gedanst, gedronken, gegeten, gediscussieerd, van alles. Nu ben ik er dus voor de Springplank van de Stad. Geen straf, zijnde een hartstochtelijk muziekliefhebber.

Binnen heerst als altijd de losse ongedwongen sfeer die EKKO te danken heeft aan zijn oorsprong als jongerencentrum en de vele vrijwilligers die er rondlopen. Een vriendelijke jonge gast voert mij de vele oude trappen op naar de zolder waar de kantoren zijn. Geen fancy bureaus maar houten werktafels onder de zolderramen. Ook hier wordt het zakelijke perfect gematcht met het relaxte.

Marlies Timmermans ken ik via het Ondernemersfonds en Dirk Baart herken ik uit de diverse muziekmedia. Zij stralen de typische EKKO ontspannen gastvrijheid uit. De thee verschijnt en het gesprek begint als vanzelf. Marlies vertelt:

“EKKO begon in 1986 vanuit welzijn: het was een plek voor jongeren, debat en experiment. Die eerste 20 jaar waren er twee stromingen. Je kwam grof gezegd voor de live-bandjes of het programma van films, lezingen, dj’s en het dansen. Ergens in de jaren negentig is er heel gericht gekozen voor muziek als hoofdactiviteit. Want om toekomst te hebben, moet je ergens voor staan. Dat is een goede keuze gebleken.

In de loop der jaren werd steeds meer geprofessionaliseerd en we hebben veel geïnvesteerd in het gebouw en in de ontwikkeling van publiek en personeel. Maar we zijn altijd bewust klein gebleven. Dat houdt ons laagdrempelig en dat is een vibe die we vasthouden. Het stelt ons in staat om nieuw talent een kans te geven. We zijn nu geen jongerenplek meer; inmiddels weten alle generaties ons te vinden.”

Om deze vibe en functie van muzieklab intact te houden, is het zaak om een uitgekiende programmering te brengen. Volgens mij vraagt het een combinatie van durf en nieuwsgierigheid. EKKO programmeert wat het interessant vindt, niet wat gegarandeerd uitverkoopt.

Nieuwe èn gevestigde muziek.

Dat is de inbreng van Dirk Baart, die ik zelf al hoorde in enkele podcasts waarin hij optrad. Hoe doet hij dat? Dirk:

“Ik probeer EKKO met één voet in de gevestigde muziek te laten staan en met de ander in de nieuwe muziek. Wij geven inderdaad veel nieuwe artiesten hier een eerste kans. Artiesten die later doorbraken, stonden hier voor het eerst op een Utrechts podium. Daar hebben we inmiddels ook een flinke reputatie mee opgebouwd en dat maakt het inmiddels iets gemakkelijker om talent aan je te binden. Het is dus een kwestie van instroom en doorstroom. Maar wat we een kans geven moet wel relevant zijn, ze moeten iets te vertellen hebben.

Weet je, er is nu zoveel muziek. Elke stroming kan zijn plek en publiek vinden op streamingdiensten. Dat nieuwe publiek kan in EKKO kennis maken met hoe dat live klinkt. Dat gaat door alle generaties heen. EKKO is zo de plek waar muziekliefhebbers van allerlei leeftijden samenkomen. Laatst nog bij een Shoegaze-band. Dat is prachtig.

Ik zoek ook de samenwerking met andere programmeurs, want hoeveel muziek ik ook ken; ik kan niet elke substroming tot in de finesses bijhouden. Zo ontstaan er interessante samenwerkingen, bijvoorbeeld met de Herman Brood Academie. En in dat kader hebben we nu ook Stadsprogrammering.

Met Stadsprogrammering organiseren we optredens op meerdere locaties in Utrecht, zoals De Nijverheid, ACU, De Kromme Haring en in verschillende kerken, zoals pas nog in de Jacobikerk. Deze locaties zijn soms iets kleiner, maar we geven artiesten die interessant worden en in de lift zitten hiermee kansen. Zodat we hen in een vroeg stadium aan EKKO en Utrecht kunnen binden.”

Buurtrelatie

Nu schrijf ik dit voor Springplank van de Stad, de wijk Pijlsweerd-Oudenoord. Daarom ben ik ook benieuwd hoe de relatie tussen EKKO en de buurt is.

Marlies: “Die is goed maar zoiets heeft altijd aandacht nodig. De stad verdicht, er komen meer woningen om ons heen bij. Allerlei functies gaan tegen elkaar schuren. EKKO voldoet aan alle vergunningen en normen, maar er kan altijd iets ontstaan waar we niks aan kunnen doen. We houden voeling met de buren dichtbij en verder weg. En blijven zeggen: loop gewoon binnen als er wat is.”

Toekomst is het nieuwe

Waarvan akte. Tot slot vraag ik aan Dirk hoe de komende jaren er voor EKKO uit gaan zien.

Dirk: “De toekomst? Geen idee, haha. Ik denk dat het juist goed is dat ik het niet weet. EKKO voelt voor mij als een plek waar de afstand tussen programmeurs, artiesten, medewerkers en bezoekers klein is. Waar de toekomst eigenlijk weer lijkt op waar we als poppodium vandaan komen. Wij gaan de ontwikkelingen bijhouden, wat dat ook moge zijn. Nieuwe dingen die ontstaan zullen bij ons een podium vinden. En wat altijd al goed was, zet ik daarnaast ook op het programma. Daar kun je op rekenen.”

Daarmee is de tijd en de thee op. Het was leuk om deze twee bevlogen EKKO-vertegenwoordigers te ontmoeten. Bedankt Marlies en Dirk. Voor het 40-jarig bestaan heeft EKKO een jubileumcampagne opgezet met allerlei unieke optredens. Je vindt het hier.

https://ekko.nl/en/ekko-40/

Over de schrijver

Hallo, ik ben Gerrit-Jan en voor Springplank van de Stad vertel ik wat er in Pijlsweerd-Oudenoord allemaal gebeurt en te doen is. En dat is heel veel. Bijvoorbeeld bij Theater Utrecht. Of met de Buurttour. Heb jij een verhaal uit de wijk dat ik móet doorvertellen volgens jou?

Stuur me dan een mail: info@springplankvandestad.nl